Charlotte Van den Broeck schopt het tot in The New York Times: “Zwembad van Turnhout voegt couleur locale toe”

Charlotte Van den Broeck in het zwembad van Turnhout, dat ondertussen al enkele jaren opnieuw open is zonder grote bouwtechnische problemen. © Joren De Weerdt

Turnhout -

“Een eigenzinnige rondleiding langs architecturale misbaksels, doorspekt met de persoonlijke angsten van de auteur.” Zo omschrijft The New York Times ‘Bold Ventures’, de Amerikaanse versie van het prozadebuut Waagstukken van Charlotte Van den Broeck. De Turnhoutse werkt ondertussen aan een film en een nieuw boek.

Wouter Adriaensen, Dominique Piedfort

Charlotte Van den Broeck was al een bejubelde dichteres toen drie jaar geleden haar prozadebuut verscheen. Waagstukken bevat dertien teksten over tragische architecten, waarin de schrijfster laveert tussen filosofisch essay, reisdagboek en biografie. Aanleiding waren de verhalen over het Turnhoutse zwembad die Charlotte aan de togen van de cafés in haar thuisstad opving. Het gebouw werd geplaagd door technische storingen waarna de architect zich zou verhangen hebben in de kelder. “Ik heb die hele problematiek niet bewust meegemaakt”, vertelde ze daar over in deze krant. “Maar verhalen uit je jeugd zorgen voor een soort bildung. Die verreken je als het over jouw afkomst gaat. Dat zwembadverhaal was tragisch, absurd en grappig tegelijk.”

De stadslegende bleek gelukkig larie en apekool. “Die man leeft nog, dat is hoopvol. In het boek ben ik daar ook duidelijk over. Ik was wel geïnteresseerd in die legende. Waarom ontstond dat verhaal zo kort na de feiten? Waarom werd het doorverteld alsof het echt gebeurd was? De waarheid overstijgt soms ook de verbeelding, dat bewijst het verhaal van het zwembad.”

Waagstukken werd genomineerd voor de Boekenbon Literatuurprijs en de Jan Hanlo Essayprijs en won de Confituur Boekhandelsprijs en de Dr. Wijnaendts Franckenprijs. Bovendien verscheen het al in het Duits, het Deens en het Engels. “De Engelstalige rechten werden verkocht aan de Engelse uitgeverij Chatto & Windus, een label van Penguin Books”, vertelt Charlotte. “In Amerika wordt het nu gepubliceerd door Other Press, een uitgeverij in New York.”

Hoe voelt het om bejubeld te worden in een van de grootste Amerikaanse kranten? 

Charlotte Van den Broeck: “Ongelooflijk bijzonder. Het kwam ook helemaal onverwacht. Deze zomer verscheen er wel al een recensie in Publishers Weekly (het internationale literaire vakblad gebruikte omschrijvingen als “een schitterend debuut”, “een briljante karakterstudie” en “een genre-overstijgend werk”, red.). Ik ben zelf naar de Verenigde Staten gereisd voor drie verhalen in het boek. Dan is het extra spannend om te weten dat het nu ook daar gelezen en gerecenseerd wordt.”

Is het niet moeilijk om jouw woorden en zinnen in handen van een vertaler te geven? 

“Ik spreek zelf Engels en Duits dus die vertalingen kan ik goed beoordelen. Voor de Engelse en Amerikaanse uitgave heb ik regelmatig gemaild met vertaler David McKay. Uiteraard voegt een vertaler vaak zijn eigen aanvoelen toe. Arabisch spreek ik uiteraard niet, maar ook daar werk ik samen met de vertaler.”

In The New York Times wordt de analogie tussen architectuur en literatuur in jouw boek onder de loep genomen. 

“Ik ben blij dat die naar voor komt, ook in de andere landen waar het boek al verscheen. Eigenlijk heb ik de levens van die architecten gebruikt als onderzoeksgebied om het over creativiteit te hebben. Het boek gaat over historische personen die uit het leven gestapt zijn omwille van een fout in hun bouwwerk. Even goed werden het ‘urban legends’, een manier van ‘storybuilding’ om wat is misgelopen in de publieke ruimte te verhalen op de architect. Die ontastbare vertelsels wogen soms zwaarder door dan de stenen werkelijkheid.”

Dankzij jou wordt het zwembad van Turnhout vermeld in gezaghebbende kranten in Engeland en Amerika. 

“Het voegt inderdaad wat couleur locale toe. Ondertussen woon ik in Antwerpen. Maar ik kom nog regelmatig in Turnhout om mijn mama en papa te bezoeken.”

De recensie werd afgesloten met “Na het lezen van ‘Bold ventures’ vraag je je af of Van den Broeck wel oké is”. 

“Ik kreeg ook de indruk dat de schrijfster zich over mij wilde ontfermen. (lacht) Gelukkig is er een verschil tussen fictie en non-fictie. De Charlotte in het boek is een geschreven versie van mezelf. Sindsdien ben ik milder geworden voor mijn al te kritische gedachten.”

En nu op naar Amerika om het boek te promoten? 

“Dat zou leuk zijn maar het is afhankelijk van welke plannen de uitgeverij heeft. Ik ben in elk geval erg benieuwd naar hoe het er ontvangen zal worden en hoe de verkoop zal zijn.”

In ‘Waagstukken’ schreef je ook over je writer’s block, hoe gaat het daar intussen mee? 

“Ik ervaar nog dagelijks dergelijke blokkeringen. Wat me helpt om daar uit te komen is samenwerken aan projecten met anderen. Vorig jaar heb ik met Arnon Grunberg een dansvoorstelling gemaakt. En nu ben ik in Frankrijk om een film te monteren met Jana Coorevits, die de afbeelding voor de cover van Aarduitwrijvingen maakte, mijn dichtbundel die vorig jaar verscheen. Die bundel was eigenlijk een voorstudie voor deze film, waarvoor ik het scenario schrijf. We voeren samen een onderzoek naar de kunsten. Daarvoor zijn we eerder een maand naar de Dead Valley-woestijn in Californië getrokken.”

Wanneer mogen we een nieuw boek van je verwachten? 

“De komende maanden werk ik aan een non-fictieboek. Het is ontstaan in de marge van Waagstukken. Een van de cases was groter dan de andere en heb ik bewust opzijgezet. Het gaat om een ontdekkingsreiziger. Meer ga ik er nog niet over vertellen, nee. Als alles goed gaat, ligt het in 2024 in de winkels.”

Terwijl ‘Waagstukken’ in Amerika verschijnt, werkt Charlotte alweer aan haar volgende boek. © Joren De Weerdt

www.charlottevandenbroeck.com

Aangeboden door onze partners

Video

Keuze van de redactie

Vastgoed

Jobs in de regio

Bekijk alle jobs