Veertien jaar aan de internationale top, 29 finales, op naar vijftiende medaille voor de Tornados

Kevin Borlée loopt soeverein naar de zege in de reeksen van de 4x400m. ©  AFP

Op het vorige WK, in Doha 2019, pakten de Tornados hun veertiende medaille op een internationaal kampioenschap. Finale nummer 29 is alvast een feit, op naar nummer vijftien – de finale van de 4x400m-mannen vindt plaats komende nacht om 4u35. Ook de Cheetahs blijven de finales aaneenrijgen, te zien na de Tornados.

Hans Jacobs in Eugene

Een berekend risicootje was het, de inbreng van Jonathan Sacoor om Alexander Doom, die de meeste koersen van alle estafettelopers op dit WK in de benen had, te laten rusten voor de finale. Sacoor, lang op de sukkel na corona, was dit seizoen nog niet op dreef. Maar hij deed het prima, als derde man.

Julien Watrin, Dylan Borlée, Sacoor en Kevin Borlée klaarden de klus prima, ze wonnen hun serie in 3.01.96. Het Belgische record, waarmee ze vorig jaar vierde eindigden op de Olympische Spelen, bedraagt 2:57.88.

Eens te meer maakte Kevin het af, ditmaal niet door iemand achterna te jagen maar hij begon als eerste aan de slotronde. “Toch voelde ik mij niet goed, ik heb gewoon gecontroleerd mijn job gedaan. Ik wilde in de laatste rechte lijn op het grote tv-scherm zien waar de anderen bleven. Maar ik zag de tienkamp op het scherm (lachje). Toen heb ik mij even omgedraaid, dat had ik niet mogen doen. Dat heeft mij uit mijn concentratie gebracht, en ben ik niet meer in mijn ritme gekomen.”

Soit, opdracht volbracht, de Tornados zitten in de finale. Er was er eentje die een zucht van verlichting slaakte: Jonathan Sacoor. Hij kan dus nog op niveau lopen. “Dit is het kantelmoment van mijn seizoen, dit is een heel grote opluchting. Misschien is mijn tijd nog niet zo snel, ik voelde mij fantastisch. Ik ben enorm dankbaar dat iedereen in mij vertrouwen had. Het voelt goed om te kunnen zeggen: kijk mannen, ik ben niet compleet nutteloos op dit moment (lacht).”

In zeven finales eindigden ze tot hun wanhoop op een zucht van het brons, onder meer op de Olympische Spelen van Peking 2008, Rio 2016 en Tokio 2021. Wat is op dit WK mogelijk? Eerst dit: er sneuvelden al te duchten toplanden in de reeksen: olympisch vicekampioen Nederland miste de finale op een zucht, de Dominicaanse Republiek en Zuid-Afrika gaven op voorhand forfait… Een onhandige wissel sloeg Botswana uit koers, maar ze werden na een klacht weer opgevist. De finale zal met negen in plaats van acht worden gelopen.

Sacoor: “Het is jammer dat sommige teams het niet halen maar dat hoort bij de sport. Alles is nu mogelijk. En als Alexander in mijn plaats de finale loopt, begrijp ik dat volledig, hij verdient het.” Na Amerika, Japan en Jamaica hebben de Tornados de vierde kwalificatietijd. Kevin Borlée: “Maar zoals zo vaak op kampioenschappen wil dat niets zeggen. Een finale is altijd nog iets anders.” Door hun eerste plaats in de reeksen hebben ze in elk geval een uitstekende baan: in baan 5, vlak voor hen lopen dé topfavorieten, de Verenigde Staten.

Dylan Borlée, Jonathan Sacoor, Julien Watrin en Kevin Borlée: klus geklaard, weer een finale op een groot kampioenschap. ©  AFP

De magie van de Cheetahs

De Cheetahs, de 4x400m-vrouwen, keken in de mixed zone behoorlijk uitgelaten toe naar de kwalificatie van de mannen. En met reden: Naomi Van den Broeck, Imke Vervaet, Helena Ponette en slotloopster Camille Laus kwalificeerden zich even voordien rechtstreeks voor de finale als tweede in hun reeks (3.28.02). Een knappe prestatie zonder hun sterkste loopster Cynthia Bolingo, die na blessurelast nu weer de draad heeft opgenomen in België. Het Belgisch record, vorig jaar gelopen op de Olympische Spelen van Tokio 2021, bedraagt 3:23.96.

Op hun eerste WK, in Doha 2019, eindigden de 4x400m-vrouwen als vijfde. Op hun eerste Spelen eindigden ze, zonder speerpunt Bolingo, als zevende, nu staan ze al zeker bij de laatste acht. Kortom, ze hebben sinds hun oprichting geen finale gemist. Vervaet: “De continuïteit van het project is heel belangrijk.” Laus: “De magie van de Cheetahs heeft weer eens gewerkt.”

Het moet ook een opsteker zijn voor de estafettecoach Carole Bam, die zich naar haar zeggen niet altijd even gewaardeerd voelt door de federatie. Maar het is nog niet gedaan, zegt Vervaet. Net zoals bij de mannen sneuvelde een aantal absolute wereldtoppers: Nederland liet de stok vallen en werd gediskwalificeerd. De Bahama’s gaven forfait. Polen, olympisch vicekampioen en zilver op het vorige WK, raakte niet door de kwalificaties. Vervaet: “We starten niet om laatste te worden. Ok, er staan drie landen (Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Jamaica, hjb) boven ons die een pak sneller waren vandaag. Maar we zitten met een podium in ons hoofd. Of het mogelijk is, weten we niet maar we vertrekken met die gedachte. Net zoals bij de jongens komt er ook wel een keer een medaille uit.”

Helena Ponette, Imke Vervaet, Naomi Van den Broeck en Camille Laus, opgetogen na de kwalificatie voor de finale. ©  AP

Aangeboden door onze partners

Meer sportnieuws

Meer over WK atletiek

Video

Keuze van de redactie