Kenneth Vandendriessche na zege in één van zwaarste triatlons ter wereld: “Mijn carrière is al geslaagd”

 

Eindelijk! Zes jaar nadat Kenneth Vandendriessche de overstap maakte naar het professionele triatlon heeft de dertigjarige West-Vlaming zijn eerste grote Ironman-zege beet. Vandendriessche vlamde zaterdag op Lanzarote naar de overwinning in één van de zwaarste wedstrijden ter wereld.

Maarten Delvaux

Wanneer we Kenneth Vandendriessche aan de lijn krijgen heeft hij net ingecheckt op luchthaven van Lanzarote om naar huis te vliegen. “Ik heb last van de traditionele post-Ironmanblues, alles doet een beetje pijn”, vertelt de West-Vlaming met een glimlach. “Ik heb vooral hoofdpijn, ik denk dat ik tijdens de marathon een zonneslag heb opgelopen. Maar ik wil gerust nog weken pijn hebben, dat is het mij waard om een Ironman te winnen.”

Sinds Vandendriessche in 2016 stilaan de overstap maakte van het duatlon naar het triatlon was dat met als enige ambitie om ooit een Ironman te kunnen winnen. Zes jaar later is het eindelijk prijs. “Eindelijk, zeg dat wel. Mijn droom is eindelijk werkelijkheid geworden. Dit nemen ze mij niet meer af. Wat er ook nog gebeurt, mijn carrière is al geslaagd. Na al die miserie van de voorbije jaren kan ik eindelijk zeggen: fuck it!”

Afgeremd door blessures

Vandendriessche heeft zijn portie pech wel gekend. Verschillende blessures op cruciale momenten remden zijn triatloncarrière af. Afgelopen zaterdag werkte hij op Lanzarote nog maar de tweede Ironman uit zijn loopbaan af. “Ik ben vaak geblesseerd geweest. Vorig jaar was ik nog op de sukkel met mijn rug. Ik heb mijn lichaam toen maanden laten rusten en ben in november helemaal vanaf nul herbegonnen. Dat heeft er voor gezorgd dat ik nu eindelijk mijn oude niveau terug kon halen.”

Het verklaart waarom de 30-jarige West-Vlaming zaterdag enorm emotioneel reageerde na de finish. “Toen ik over de meet kwam heb ik twee minuten lang liggen huilen. De ontlading was enorm. Er viel wel honderd kilo van mijn schouders. Lanzarote is ook erg speciaal voor mij. Het is mijn tweede thuis. Ik heb hier mijn vriendin leren kennen, ik heb haar hier ten huwelijk gevraagd,... Als ik ooit één wedstrijd wou winnen, was het deze wel.”

Geur van kerosine en een smeltende tarmac

Vandendriessche is de zesde Belgische winnaar op de erelijst sinds de eerste editie in 1992. Dirk Van Gossum (2000), Bert Jammaer (2008-2009), Bart Aernouts (2017) en Frederik Van Lierde (2019) gingen hem voor. “Ik kom nu in een uniek rijtje terecht. Lanzarote is één van de allerzwaarste wedstrijden ter wereld. Het parcours is moordend, de stevige wind maakt het extra lastig en zaterdag wees de thermometer opnieuw 32 graden aan. Als je dan tijdens de marathon langs de luchthaven van Lanzarote loopt, ruik je de geur van kerosine en een smeltende tarmac.”

Het was vooral tijdens die afsluitende marathon dat Vandendriessche de sloophamer bovenhaalde. De West-Vlaamse triatleet van het Itzu-team liep de 42,195 meter in 2u40:37. Niemand deed ooit beter op Lanzarote. “Ik wist dat ik die chrono in mijn benen had. In het begin liep ik een beetje sneller dan ik gepland had, omdat ik de Deense leider Mathias Petersen onder druk wou zetten. Ik wist dat één van ons twee uiteindelijk zou breken. Gelukkig was hij het die kraakte.”

Op 10 km van het einde had Vandendriessche de Deen te pakken en liep hij nog bijna drie minuten van hem weg. Eindtijd: 8u39:56. Een puike chrono die hem ook vertrouwen geeft voor zijn eerste WK Ironman in Hawaï, waar hij nu automatisch voor gekwalificeerd is. “Het deelnemersveld is hier ooit sterker geweest, maar met mijn chrono zou ik hier ook in goed bezette edities meegespeeld hebben voor de overwinning. Ik kijk er enorm naar uit om voor het eerst te kunnen deelnemen in Hawaï. Daar doe je het toch voor. Ik ben benieuwd hoe ik daar voor de dag kan komen. Ik ga daar niet weggeblazen worden. Hoop ik.”

 

 ©  BELGA

Aangeboden door onze partners

Meer sportnieuws

Video

Keuze van de redactie